Dat Britt zou komen had ik al aangekondigd
Nou, zaterdag was het zo ver. We gingen naar Nijmegen om Britt op te gaan halen bij Bianca. Eerst gezellig wat gekletst en toen was het tijd om Britt mee te nemen. Dat ging nog niet makkelijk…het arme beestje was hartstikke bang en het koste moeite haar te pakken te krijgen…
Eenmaal in de auto werd ze rustiger en ik heb haar zo'n beetje de hele weg met mijn vinger door het deurtje zitten aaien. Dat vond ze wel fijn.
Thuisgekomen vond ze het allemaal best eng. Ze bekeek alles eerst vanuit het reismandje. De andere katten waren boven en konden niet bij haar.

Het mandje stond in het looppad, niet echt handig van mij. Dus toen ik het wilde verplaatsen schoot Britt eruit en kroop ze weg in een hoekje. Ik heb gezorgd dat er water en voer bij haar stond.
's Avonds de eerste kennismaking met Nuno, Flo en Kiba. Die waren wel nieuwsgierig en toen ze haar helemaal besnuffelden gaf ze geen kik. Ze bleef wel erg bang en zat veel achter de bank.
Ondertussen hadden de andere katten veel lol met het pretpakket wat we van Bianca hadden gekregen.

Een mandje met speeltjes, een tunnel en pakjes voer. Geweldig lief toch?
Hee dat is tof! Allemaal nieuwe speeltjes!


Wat heeft dit ding een heerlijk geurtje!

Jaaaaa….mmmmmmm…..

Laaat me maaaar evennnn liggennnn, ben ongeloooooofelijk highhh
De tunnel was bij Nuno helemaal een succes.
Wat? Zitten die speeltjes vast?

Oh, ze zijn wel leuk om tegen aan te slaan!
Hee Flo, kijk eens hoe gaaf dit ding is!
Eh…waar ben je nou?
Weer terug naar Britt.
Zondagmiddag hebben we haar naar de slaapkamer gebracht, ze bleef maar achter de bank zitten en we dachten dat de slaapkamer overzichtelijker voor haar zou zijn. Vanuit die kamer (we hebben helaas nog geen andere kamers vrij) kon ze langzaamaan gaan wennen. Daar kroop ze natuurlijk meteen onder het bed. En kon ik moeilijk bij haar om haar te aaien. (maar achter de bank was dat ook zo..) Dus praatte ik zachtjes tegen haar om haar gerust te stellen.
Later had ze nog een plekje gevonden in een wasmand, daar kon en mocht ik haar aaien en ze begon te spinnen en genoot van de aandacht. Ik ging me wel wat zorgen maken, ik had nog steeds niet gezien of ze gegeten of gedronken had. Ook voelde ze zich 's nachts niet op haar gemak, ze ging zitten mauwen onder het bed waardoor ik bijna geen oog meer dicht deed en uiteindelijk maar op de bank ben gecrashed om wat slaap te pakken voordat ik naar mijn werk moest. Gisteren moest ik dus de hele dag werken en ook 's avonds nog weg. Hierdoor werd het pas laat voordat ik weer bij Britt kon gaan kijken. Ze zat weer in de wasmand waar ik intussen al een handdoekje in had gelegd. Daar mocht ik haar weer aaien en wederom ging ze luid spinnen en gaf ze kopjes tegen mijn hand.
Ondertussen had ik gezien dat ze een plasje had gedaan in de bak. Dus daar ging ze in ieder geval wel op. Maar nog steeds geen zicht op het eten en drinken. Toen ik naar bed ging zat ze onder het bed en terwijl ik op bed lag en tegen haar praatte kwam ze ineens los! Ze liep te spinnen en kopjes te geven tegen mijn hand en ze liet zich helemaal aaien, ging op de vloer liggen kroelen van genot! Ook ging ze ineens zitten eten, ik was ontzettend opgelucht! Een doorbraak dus, waar ik heel erg blij mee was. Nu kon ik met een gerust hart gaan slapen. Eh…nou ja…slapen? Britt begon 's nachts weer te mauwen en ook al praatte ik tegen haar, ze bleef maar mauwen. Ron deed ook geen oog dicht en kwam op het idee om Nuno te gaan halen. Misschien voelde Britt zich ook erg alleen, ze was immers gewend om katten om zich heen te hebben. Nuno ging haar begroeten en daarna werd het stil…geen gemauw meer. Misschien was dat het? Vandaag hebben we de slaapkamerdeur open gelaten en nu laten we het op zijn beloop. Ze moet het nu toch echt ook zelf gaan doen, de katten zijn vriendelijk naar haar en we geven haar de ruimte om te wennen en ontdekken. En regelmatig praten we tegen haar en proberen we haar te aaien (voor zover we erbij kunnen
.
Tot zover deze update!
